Oppassen loterijen

Mijn zoon en schonedochter zijn een paar dagen met vrienden op reis en ik bivakkeer deze week in hun huis en pas op mijn groot- en kleindochter.
Even wennen zo’n huishouden runnen, elke dag goed eten op tafel, boodschappen (want er gaat wat door), konijnen verzorgen en de was.

Om maar met het laatste te beginnen, mijn kleindochter heeft een wasmand op haar kamer, heel slim van mijn schonedochter, want ze produceert nogal wat. Als ik wil gaan wassen komt het uit alle hoeken en gaten en als de wasmachine draait blijkt er toch nog meer te liggen. Daarbij is ze haar huissleutel kwijt geraakt, hoop maar dat we deze snel terug vinden. 

Grootdochter, haar titel zegt het al, is een grote meid en gaat geheel zelfstandig van en naar school. Na schooltijd speelt ze bij vriendinnen. Ik probeer afspraken te maken voor ze naar school gaat. Maandag zou ze thuis eten en ik maak hun lievelingsgerecht. Tegen etenstijd begint ze te appen of ze bij haar vriendin mag blijven eten. NEE, afspraak is afspraak. Na wat heen en weer ge-app komt ze naar huis. Dinsdag heb ik niet met eten op haar gerekend, we hadden niet echt afspraken daarover gemaakt. Maar ja hoor daar stond ze voor etenstijd op de drempel.  “O jé, ik heb niet op je gerekend”, “O NEE”, roept ze. Maar natuurlijk vinden we er iets op.
We zijn bijna klaar met eten als de meiden brullen, “O MY God” Ik vraag “wat is er?” “Oma, Selia staat voor de deur”. “Wie is Selia?” De meiden kijken me aan alsof ik van een andere planeet kom en dat is waarschijnlijk ook zo. “Selia is een BN’er”. “Waarvan?”, vraag ik droog. “Van het programma Brugklas!”

Er is geen houden aan en we gaan open doen. Seila verkoopt aan de deur een loterij. Ze staat met een cadeautje in haar handen en biedt een eerste gratis lot aan. Thuis zou ik onmiddellijk het gesprek stoppen met de uitspraak “geen belangstelling”. Maar mijn kleinkinderen staan haar zo ongeveer kwijlend aan te kijken. Probeer me nog te redden met ja ik woon hier niet en kan geen loterij voor hun ouders afsluiten. Maar Selia is slim, “kan ook op uw naam hoor”.
Inmiddels werkt Selia mee aan de selfies, die natuurlijk gemaakt moeten worden. Dus je begrijpt het al, ik zit met een loterij, maar eens kijken wanneer ik die zo snel mogelijk kan opzeggen. Maar het was wel wat waard dit moment. Het cadeautje wordt uitgepakt, lekkere cosmeticadingetjes die goed bij de meiden in de smaak vallen.

We hebben het heel gezellig met z’n drieën en ze mogen natuurlijk iets later naar bed dan normaal. Vandaag de laatste dag en gaan we zwemmen, morgen komen hun ouders weer thuis. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s