Sorry dat ik je zo verliefd aankijk….

Af en toe steekt een zeehond zijn kop boven water en kijkt nieuwsgierig naar wie en wat we zijn. Bij een zandplaat waar veel zeehonden liggen komen ze zelfs dicht langs bakboord en buitelen door het water. 
Ik zit op het zeilschip de Wilhelmina en met de wind in de zeilen varen we over de Waddenzee richting Terschelling. 
Dit weekend eten we vegan, Korrie, de zus van de schipper Harriet helpt in de keuken, want zij heeft er verstand van. Ik heb heerlijk gegeten, dus prima, maar ik stap niet af van af en toe ei, kaas, vlees en vis, uiteraard verantwoord en in beperkte maten. 

De eerste avond zitten we gezellig benedendeks en de verhalen gaan over tafel. 
Er is een jonge vrouw aan boord Estee, zij is leerling-maat van de schipper. Als ze eenmaal gaat vertellen, sta ik toch wel even te klapperen met mijn oren, ze is al wezen varen op Antarctica en ze heeft ambities, maar ook daarin eist de crisis zijn tol. Er werd niet veel gevaren dus ze kon niet mee, dus werkt ze nu in de tuinbouw. De tweede maat is Robert, zelf ooit een schip gehad maar door de crisis kwijt geraakt. Nu werkt hij met autistische jongeren, als hij daarover gaat vertellen dan voel je de liefde bij hem stromen. Dus toen hij even bij me kwam zitten en zei, “sorry dat ik je zo verliefd aankijk…., maar je lijkt op mijn oma”.
Tja als ik 30 jaar jonger was, dan zou ik natuurlijk willen leren zeilen.

We overnachten in de haven van Terschelling. Mijn vriendin Lucy en ik wandelen over het prachtige eiland en ik sla mijn slag in cranberry producten. Nagenietend van deze dag zoeken we plek op het terras van een strandtent met een geweldig uitzicht over het wad. 

De crisis hakt er bij sommigen hard in en er wordt flink gepraat over omdenken. Er is een divers en leuk gezelschap aan boord en de meeste mensen helpen enthousiast met het zeilen, ik kijk toe. Zie mezelf niet meer in de touwen hangen en gelukkig mag ik van al dat moois genieten. Want wat is dit toch een prachtig gebied, geen straf om in Nederland te blijven, sterker nog er valt nog veel moois te ontdekken.

Je kan nog mee:

Culinair wild weekend

Genieten van (h)eerlijk eten en bijzondere natuur

Voor iedereen die van wild houd, organiseren wij een culinair wild weekend. Met onze eigen wildbeheerder Gerard Koopmans in de keuken, gegarandeerd een topmenu.

VRIJDAG 2 T/M ZONDAG 4 OKTOBER 2020

€285,00PER PERSOON

2 gedachten over “Sorry dat ik je zo verliefd aankijk….

  1. Dank je wil Lida, het was ook een genot om jullie aan boord te hebben, door mensen zoals jij, kunnen we zelfs in de crisis nog genieten van ons mooie beroep.
    En ook dank aan Lucy voor de mooie foto’s onderweg.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s